Karin Jacobs heeft met ‘Moederpijn’ een openhartig boek geschreven over haar verslaafde moeder

Actrice Karin Jacobs heeft met ‘Moederpijn’ een boek geschreven over haar moeder die jarenlang verslaafd was aan pillen en aandacht. Haar moeder veranderde van een vrolijke vrouw in een dramaqueen, verslaafd aan pillen en aandacht. Karin vertelt in het boek openhartig over de tijd dat ze geklemd zat tussen haar BV-kinderen Jelle en Clara Cleymans en haar hypochondrische moeder. 

‘Moederpijn’ is een geestige, wrange, ontroerende en herkenbare getuigenis, en tegelijk een aanklacht tegen een van de laatste taboes in onze samenleving: medicatiemisbruik en -verslaving bij ouderen. Karin Jacobs weet als geen ander hoe zo’n verslaving banden met naasten kan verstoren en zelfs volledig ontwrichten.

Naar aanleiding van dit boek hadden we een gesprekje met Karin Jacobs.

De Boekenkast: Van waar het idee om een boek te schrijven over uw moeder?

Karin Jacobs: Er waren heel veel problemen met mijn moeder en op een bepaald moment besefte ik dat ik het verhaal naar buiten moest brengen. Zeker de laatste vier jaar van haar leven waren echt kommer en kwel. Ik ben toen begonnen met een dagboek te schrijven en eigenlijk is dat dagboek de basis geworden van het boek. Daarnaast ging ik op zoek naar elementen die ervoor hadden gezorgd dat mijn moeder geëvolueerd was van een mooi, gezond, vrolijk en jong meisje naar een depressieve, pillenverslaafde vrouw.

Kon u voor haar problemen niet terecht bij een dokter?

We hebben alles geprobeerd, we zijn naar vier verschillende psychiatrische inrichtingen geweest en het laatste jaar drie maal per week naar de spoedafdeling van het ziekenhuis. Maar ze zag niet dat haar probleem psychisch was . Ze had steeds pijn, maar het was door verschillende ziekenhuizen bewezen dat het psychosomatische pijnen waren, maar dat wou zij niet geloven. De dokters hebben op de duur zelfs een kijkoperatie gedaan, maar er was echt niets aan de hand met haar, het was een puur psychisch probleem.

Was uw moeder kwaad op iedereen?

Vooral op mij. Ik ging er elke week naar toe en ze belde soms 3 à 4 keer per dag ,en dat waren geen prettige telefoontjes. Want elke keer dat ik haar wou helpen of goede raad geven was ik de boosdoener. Ze was kwaad op de mensen die het dichts in haar omgeving stonden. Met haar kleinkinderen kon ze veel beter praten, er waren leuke momenten met hen en voor hen had ze wel liefde en respect. Terwijl ik dikwijls het onderspit moest delven. 

Hoe beleefde u haar dood?

Eerlijk gezegd, het was een last die van mijn schouder viel, niet zozeer voor mezelf maar wel voor haar. Omdat het op het laatste echt ondraaglijk lijden was. Ze wou niet meer leven. Ze heeft in haar leven ontelbare keren gedreigd met zelfmoord en op het laatste smeekte ze zelf om haar te helpen, maar euthanasie was toen nog niet zo evident.

Toen ze nog leefde was ik vaak kwaad en zei ik haar: “komaan, doe iets aan de situatie, hoe is het mogelijk dat je totaal geen karakter hebt“. En toen ze stierf was die kwaadheid weg. Ik ben haar bijsluiters gaan lezen van de pillen die ze nam en toen zag ik in dat ze gewoon vergiftigd is geweest. Een cocktail van antidepressiva, pijnstillers en zware slaapmiddelen, dat samen genomen is gewoon gekkenwerk. 

Waren er dan nooit momenten dat je vriendschap ontving van haar?

Die momenten waren schaars en iedereen zei toen tegen mij uw moeder ziet u wel graag. Ik ben daar wel van overtuigd, maar er was teveel gebeurd om haar nog echt graag te zien. Zij zal dat waarschijnlijk ook gevoeld hebben, maar het was een proces van jaren en dat maakte dat de relatie behoorlijk verzuurd was. 

Zit er een boodschap in het boek naar mensen die met dezelfde problemen zitten?

Ja, ik krijg heel veel reacties via mail en Messenger. Reacties als ik herken je verhaal volledig en ben blij dat je er over schrijft. Mensen voelen het als troost, dat ze niet alleen staan met hun problemen in deze wereld. Ik kan alleen maar de raad geven die de dokters tegen mij vertelden: je moet het probleem laten bij wie het is en je moet strepen trekken, maar dat is heel moeilijk. Sommigen zegden dat ik moest kappen met mijn moeder, maar dat was een brug te ver voor mij. Het is en het blijft altijd je moeder.

Moederpijn – ISBN: 9789022337165 – Paperback – 300 blz – Prijs: € 19,99 – Uitgeverij: Manteau